Написать сочинение на тему: “Выкрыцце Гарлахвацкага и гарлахватчыны у камедыи К. Крапива “Хто смяецца апошним” “помогите пожалуйста очень надо

1 Январь 0001 →

Написать сочинение на тему: "Выкрыцце Гарлахвацкага и гарлахватчыны у камедыи К. Крапива "Хто смяецца апошним" "

помогите пожалуйста очень надо)

  • У камедыі Кандрат Крапіва (К.К.) ставіць і вырашае праблему духоўнага
    выпрамлення і аднаўлення чалавека ва ўмовах сацыяльнага грамадства на
    вобразе Тулягі. Драматург паказвае, што Туляга - чалавек крыштальнай
    сумленнасці, але вялікі баязлівец. Калі Гарлахвацкі перыядычна
    запалохваючы і шантажыруючы, спрабуе схіліць на несумленны шлях Тулягу,
    ен адважваецца заўважыць нахабніку, што пісаць навуковую працу для іншых
    - учынак несумленны, дрэнны. І няхай сабе пярэчанне Тулягі вельмі
    нясмелае, але сам факт, што да смерці запалоханы чалавек усе ж
    адважваецца на гэта, з'яўляецца сведчаннем яго высакароднасці, маральнай
    чысціні. Бессаромнасць Гарлахвацкага вельмі ўзрушыла і абурыла Тулягу,
    але ен пакуль што не адважваецца каму-небудзь расказаць усе, бо не
    ўпэўнены ў сваей праваце. К. знарок ставіць Тулягу у недарэчныя, смешныя
    сітуацыі, каб найбольш моцна ўдарыць па баязлівасці Тулягі. Туляга
    лічыць свае становішча трагічным, з якога няма выйсця, і траціць спакой і
    сон. Гэта ўсе можна прасачыць у сцэне, дзе Туляга з рознымі агаворкамі
    расказвае Левановічу пра ўсе свае няшчасці. Адчуўшы сяброўскую падтрымку
    Веры, Чарнавуса і іншых супрацоўнікаў інстытута, Туляга пачынае
    разумець безпадстаўнасць свайго страху. Ен узяўся пісаць для
    Гарлахвацкага працу пад выглядам таго бездапаможнага запалоханага
    Тулягі, якім дырэктар яго бачыў. Але пры гэтым думае: "Цяпер жа я табе
    напішу навуковую працу! Насмяяўся ты з мяне, абняславіў перад людзьмі,
    пасмяюся ж і я з цябе". У яго нараджаецца вялікі гнеў да прайдзісвета,
    нахабніка і кар'ерыста, рашучасць абавязкова яго выкрыць, адпомсціць за
    тое зняважанне, крыўду, якія цярпеў Туляга ад дырэктара. У канцы п'есы
    адбываецца духоўнае аднаўленне і перараджэнне Тулягі, яго радасць,
    гордасць ад здзейсненага і поўнае выкрыцце невуцтва Гарлахвацкага.
    Туляга канчаткова пераадольвае сваю безгрунтоўную баязлівасць і
    становіцца нармальным чалавекам, гатовым змагацца з такімі людзьмі, як
    Гарлахвацкі.

    Нямала паздзекваўся Гарлахв. з Тулягі і іншых вучоных. Цяпер яны смяюцца з Гарлахвацкага апошнімі. У гэтым сэнс назвы твора.


See also:
Литература
Похожие записи

Комментарии закрыты.

Написать сочинение на тему: “Выкрыцце Гарлахвацкага и гарлахватчыны у камедыи К. Крапива “Хто смяецца апошним” “помогите пожалуйста очень надо

1 Январь 0001 →

Написать сочинение на тему: "Выкрыцце Гарлахвацкага и гарлахватчыны у камедыи К. Крапива "Хто смяецца апошним" "

помогите пожалуйста очень надо)

  • У камедыі Кандрат Крапіва (К.К.) ставіць і вырашае праблему духоўнага
    выпрамлення і аднаўлення чалавека ва ўмовах сацыяльнага грамадства на
    вобразе Тулягі. Драматург паказвае, што Туляга - чалавек крыштальнай
    сумленнасці, але вялікі баязлівец. Калі Гарлахвацкі перыядычна
    запалохваючы і шантажыруючы, спрабуе схіліць на несумленны шлях Тулягу,
    ен адважваецца заўважыць нахабніку, што пісаць навуковую працу для іншых
    - учынак несумленны, дрэнны. І няхай сабе пярэчанне Тулягі вельмі
    нясмелае, але сам факт, што да смерці запалоханы чалавек усе ж
    адважваецца на гэта, з'яўляецца сведчаннем яго высакароднасці, маральнай
    чысціні. Бессаромнасць Гарлахвацкага вельмі ўзрушыла і абурыла Тулягу,
    але ен пакуль што не адважваецца каму-небудзь расказаць усе, бо не
    ўпэўнены ў сваей праваце. К. знарок ставіць Тулягу у недарэчныя, смешныя
    сітуацыі, каб найбольш моцна ўдарыць па баязлівасці Тулягі. Туляга
    лічыць свае становішча трагічным, з якога няма выйсця, і траціць спакой і
    сон. Гэта ўсе можна прасачыць у сцэне, дзе Туляга з рознымі агаворкамі
    расказвае Левановічу пра ўсе свае няшчасці. Адчуўшы сяброўскую падтрымку
    Веры, Чарнавуса і іншых супрацоўнікаў інстытута, Туляга пачынае
    разумець безпадстаўнасць свайго страху. Ен узяўся пісаць для
    Гарлахвацкага працу пад выглядам таго бездапаможнага запалоханага
    Тулягі, якім дырэктар яго бачыў. Але пры гэтым думае: "Цяпер жа я табе
    напішу навуковую працу! Насмяяўся ты з мяне, абняславіў перад людзьмі,
    пасмяюся ж і я з цябе". У яго нараджаецца вялікі гнеў да прайдзісвета,
    нахабніка і кар'ерыста, рашучасць абавязкова яго выкрыць, адпомсціць за
    тое зняважанне, крыўду, якія цярпеў Туляга ад дырэктара. У канцы п'есы
    адбываецца духоўнае аднаўленне і перараджэнне Тулягі, яго радасць,
    гордасць ад здзейсненага і поўнае выкрыцце невуцтва Гарлахвацкага.
    Туляга канчаткова пераадольвае сваю безгрунтоўную баязлівасць і
    становіцца нармальным чалавекам, гатовым змагацца з такімі людзьмі, як
    Гарлахвацкі.

    Нямала паздзекваўся Гарлахв. з Тулягі і іншых вучоных. Цяпер яны смяюцца з Гарлахвацкага апошнімі. У гэтым сэнс назвы твора.


See also:
Литература
Похожие записи

Комментарии закрыты.